صدای افغانی که ترس و وحشت خاموشش نخواهد کرد

سفر اخیر ملالی جویا، یکی از زنان قهرمان افغان و عضو ولسی جرگهً افغانستان به کانادا و امریکا و اظهارات وی در محافل مختلف درین دو کشور، لرزه بر اندام دستگاه جنگ سالاری انداخته است. تبلیغات وسیعی از جانب حامیان جنگ سالاران مانند گروه منافقین جمعیت اسلامی ربانی، اجیران شورای نظار و مزدوران "امید" براه افتاده تا ملالی جویا را بی اعتبار جلوه داده و در حین زمان سعی مینمایند با تهدید و خلق ترس و وحشت او را از مبارزه اش باز دارند. اخبار واشنگتن پست بتاریخ ۱۷ مارچ سال ۲۰۰۶ گزارشی را به ارتباط سفر جویا و اظهارات وی تحت عنوان فوق الذکر به نشر سپرده است که ترجمهً آنرا خدمت هموطنان پیشکش میکنیم. اینرا هم بایست یادآور شویم که افراد و گروه های نجیب و میهن دوست تا زمانی از مبارزات ملالی جویا حمایت خواهند کرد که این زن قهرمان به مبارزات خود علیه بیعدالتی، ظلم، جنگ سالاری، فقر و وطنفروشی ادامه داده و خللی در اراده خود در جهت خدمت به کشور و مردم خویش وارد نسازد. واشنگتن پست چنین گزارش میدهد:

اخطار ها از طریق تلفون و ورقه میرسد. ما ترا می ربائیم و بعداً ترا میکشیم. این به فایده توست که از مبارزه ات دست بکشی. لاکن ملالی جویای ۲۷ ساله یک عضو ولسی جرگهً افغانستان و یک پناهنده سابق اما فرد فعال مصمم است که به همان نحو صحبت نماید صرف نظر از خطر و وحشتی که به آن مواجه است. تهدیدات علیه جویا واقعی بوده و مکرراً صورت گرفته است. جویا گفت که در سال ۲۰۰۴، دو مرد میخواستند که بعد از صحبت وی در روزبین‌المللی زن او را هدف قرار داده و از بین ببرند. اما محافظینش او را از دروازه عقبی تعمیر مربوطه خارج ساختند. در سر راهش در ولایت فراه که میخواست در یک جمعیتی در یک قریه صحبت نماید، بمبی منفجر شد که هدف آن ترساندن جویا و پراگنده ساختن مردم بود.

بعد از اینکه در ماه دسامبر سال ۲۰۰۵ بحیث نماینده ولسی جرگه انتخاب شد، ملالی جویا حین صحبتش، جنگ سالاران و سائر متخلفین حقوق بشر را مورد انتقاد قرار داد. یک تعداد از اعضای ولسی جرگه با مشت بر میز کوبیدند و قسم یاد کردند که او را نابود کنند. جویا طی مصاحبه‌ای اظهار داشت، میدانم در سائر کشور ها هم در پارلمان ها نمایندگان مشت خود را بر میز میکوبند، اما در افغانستان در بیرون از ولسی جرگه، مخالفین با تفنگ منتظر شخص مورد نظر باقی میمانند. جویا گفت اگر نتوانم حقایق را بگویم، جائی در ولسی جرگه نداشته و مستعفی خواهم شد. راست کاری جویا درین است که از نگاه او به جنگ سالاران نباید اجازه داده شود که خود را در زیر نقاب دموکراسی پنهان نموده و به کرسی های خود بچسپند و به قیمت مردم غریب و پابرهنه و بینوا به دنبال منافع زیان آور خود باشند. جنگ سالاران مردم فاسد و جنایت کاران جنگی اند که باید محاکمه شوند. آنها همچنان قاچاقبرانی اند که مملکت را به زانو درآوردند.

واشنگتن پست مینگارد: بعد از اینکه کمونیست ها قدرت را غضب کردند، جویا به سن چهار سالگی با والدینش در سال ۱۹۷۸ بسوی ایران فرار نمود. به سن هفت سالگی با فامیل خود غرض تعقیب دروس مکتب به پاکستان مهاجرت کرد. فامیل جویا از شهر به شهر و از کمپ به کمپ مهاجرین تیره روز در حرکت بود. در سن ۱۵ سالگی، معلم شد تا علیه بیسوادی در مجمع خود مبارزه نماید. در سال ۱۹۹۸، به هرات رفت و بیک جنبش زیر زمینی پیوست که حامی مکتب برای دختران بود. در آن وقت نظام سرکوبگر طالبان مکاتب دختران را بسته بودند. جویا گفت، ما اجباراً محل خود را تغيیر داده و با خود قرآن را حمل میکردیم تا نشان دهیم که ما در عبادت استیم نه در صنف. جواسیس طالبان جمعیت دختران را تعقیب میکردند تا بدینوسیله مکاتب دختران را پیدا نموده و بعداً ببندند. ملالی جویا از هم نام خود "ملالی میوند" که یک زن قهرمان در جنگ میوند سال ۱۸۸۰ بود و مردم را به جهاد علیه قوای انگلیس دعوت میکرد، الهام گرفته است. از نگاه جسمانی این مردم تغيیر کرده، اما از نگاه دماغی فرقی نکرده اند. همهً آنها طالبان در لباس دیگر اند. آنها اصلاً به دموکراسی عقیده ندارند. بقایای فاسد ائتلاف شمال با استفاده از پول و اسلحه بقدرت رسیدند. حالا آنها بزرگترین خطر برای آینده افغانستان اند. جویا اظهار تاسف نمود که ۱۲ بلیون دالر کمک های خارجی به مردم بدبخت و بی بضاعت افغانستان که به لباس، مکتب و وسائل صحی ضرورت دارند نرسیده است. جویا گفت که بر طبق گزارش یونیسف، ۷۰۰ طفل و بین ۱۵ الی ۲۰ زن نسبت فقدان خدمات صحی روزانه جان خود را از دست میدهند.

بر حسب گزارش واشنگتن پست، ملالی جویا از طریق یک موسسهً غیر حکومتی به اسم "ارتقای توانمندی های زنان افغان" در ساحات صحی، تعلیم و تربیه و پروژه های انتفاعی فعالیت مینماید. جویا متذکر شد که پایمال نمودن حقوق بشر علیه زنان افغان در فضای بعد از طالبان هنوز ادامه دارد. او از کشتن شدن نادیا انجمن و سنگسار آمنه به ارتباط تخلفات حقوق بشر علیه زنان نام برد. جویا بجواب سوالی که آیا از حیات خود هراس دارد، گفت: من جوان استم و زنان افغانستان به من ضرورت دارند تا علیه بیعدالتی قد علم نمایم. در واقعیت، زندگی من تغیير نکرده است. جویا همچنان متذکر شد که از ۶۸ زن در ولسی جرگه، یک تعداد از مجاهدت وی حمایت میکنند. اما یک تعداد دیگر از ترس و فشار همکاران مرد با من صحبت نمی نمایند. جویا تاکید نمود که "من جنایتکاران و فرمانروایان مواد مخدره را که افغانستان را به این سیه روزی نشاندند، افشا نموده و از فرصت کمی که این دموکراسی خلق نموده استفاده مینمایم."