ملالی جویا درد مشترک ماست، بیائید فریاد بکشیم!

ملالی جویا: "هیچکسی صدای مرا خاموش کرده نمیتواند."

کابل پرس و افغان - جرمن آنلاین ، ۲۲ می ۲۰۰۷
اكادمیسین اعظم سیستانی


Malalai Joya
ملالی جویا، صدای مظلومان افغانستان ودرد مشترک همه ماست، هرچه رساتر باید فریاد کشید واز او بخاطر صداقتش در گفتار و شجاعتش به حیث یک زن باید حمایت نمود.

خبر حزن انگیز تعلیق ملالی جویا در پارلمان امروز ۲۱ می از طریق بی بی سی در سراسر جهان پخش گردید وهمه افغانان عدالت پسند وبا وجدان را در تعجب وحیرت فروبرد. به تعقیب سلب اعتماد آقای دادفراسپنتا، وزیر خارجه با دانش وکم نظیرافغانستان، اینک ملالی جویا،قهرمان زن افغان،که خارچشم جنایتکاران تنظیمی در پارلمان افغانستان بود،نیز آماج توطئه ای از قبل ترتیب شده عناصر واقعاً غیر ملی قرار گرفته و او را در حالت تعلیق وظیفه قرارداده اند.سوال اینست که مگر ملالی جویا با رأی پارلمان به وکالت مردم برگزیده شده است که بتوان او رامانند یک وزیر حکومت مورد سوال و سلب اعتماد قرارداد وخلع صلاحیت کرد؟

واقعیت اینست که پس ازآنکه متهمین به جنایات جنگی در پارلمان منشور مصالحه وبخشنودن مجرمین جنگی را به تصویب رساندند ، ملالی جویا که بشدت مخالف چنین تصویبی بود، تصمیم گرفت تا به تنهائی قضیه جنایتکاران جنگی را روی دست بگیرد.او این مسئله را در سفرخود به استرالیا وامریکا درماه اپریل گذشته در مصاحبه ای از تلویزیون آریانا افغانستان اعلام داشت و در سخنرانیها ومصاحبه های تلویزیونی خود از هموطنان عدالت خواه ومتضرر خود در داخل وخارج تقاضا نمود تاهرکه اسناد وشواهد کتبی ،یا صوتی ویا نوارهای فلمی در اختیار داشته باشند در دسترس او قرار بدهند تا او بتواند این اسناد راعندالموقع به دادگاه بین المللی لاهه پیش کند ومرتکبین جنایات جنگی علیه بشریت افغانستان را به پای میز محاکمه بکشاند.

آنانی که خطر کشانیدن خود را در یک چنین دادگاهی حس میکردند، در زیر چتر جبهه ملی به این فیصله رسیدند تا صدای ملالی جویا،این فریاد مظلومان افغانستان را بهرشکل وبه هر رنگی که ممکن باشد ،خاموش کنند.آنها بالاخره به این نیت پلید وناپسندخود رسیدند وبا تعلیق وی توانستند برای مدتی در پارلمان صدای آتشین وی را خاموش کنند.

ولی آیا میتوان آفتاب را بادو انشگت پنهان کرد؟ هرگز نه! ملالی جویا آفتابی است درخشان که ابرهای سیاه وتاریک خیانت وجنایت را عقب میزند وبانور خود اسمان عدالت را روشن میکند. ملالی جویا اکنون در میان مردم افغانستان ومردمان سراسر جهان به یک چهرۀ شناخته شده، نترس وشجاع وعدالت خواه تبدیل شده و همه میدانند که او را نمیتوان با این توطئه هاودسایس ازمیدان مبارزه برای تحقق عدالت وافشای جنایتکاران جنگی خارج ساخت.

اتهامیکه برملالی جویا وارد آمده است،اطلاق اصطلاح "طویله" در مورد پارلمان افغانستان عنوان شده وملالی جویا هم از گفتن آن انکار نکرده است. اما من خود از زبان ملالی جویا درمصاحبه اوبا رئیس تلویزیون آریانا افغانستان که از امریکا پخش میشود، شنیدم که ملالی جویا، در موردعده ای از وکلای مردم دوست وبرحق پارلمان کلمه "استثنا" را بکار برد وعلاوه نمود که با آنها مناسبات حسنه دارد ومنظور اوآنها نیستند.

چیزیکه ملالی جویا نخواسته برزبان بیاورد و من میخواهم یاد آور شوم اینست که مگر در همین پارلمان یکسال قبل در هفتم ماه می ملالی جویا مورد فحش ودشنام های رکیک ودور از کرامت انسانی قرار نگرفت؟ مگرفراموش شده که در همین پارلمان بر روی ملالی جویا با بوتل های آب و چپلک وکفش حمله صورت گرفت؟ مگر او بارها از طرف کسانی که متهم به جنایات جنگی اند، به مرگ وتجاوز جنسی تهدید نشده است؟ پس او به عنوان یک وکیل ویک خانم برای چنین وکلایی چه باید میگفت؟ آیا او هم میتوانست حرکات بالمثل وحرف های بالمثل بیان کند؟البته که نه، زیرا خانم ها معمولاً در برابر چنین حرکاتی جز ریختن اشک عجز وبیچارگی، کاردیگری کرده نمیتوانند، اما ملالی جویا با شهامت بی نظیر، نه تنها پارلمان را ترک نگفت، بلکه درپاسخ به خبرنگاران اظهار کرد: "هیچکسی صدای اورا خاموش کرده نمیتواند."

طبیعی است که مجموعی این بی احترامیها وفحش دادن های به ملالی جویا در پارلمان، اثرات منفی خود را در ذهن این خانم نجیب و باشرف برجا گذاشته و او هم که در خانه ملت بیش از همه خود را توهین شده یافته است، باوجودی که به همین پارلمان منسوب است، آنرا به اصطبل حیوانات تشبیه کرد تا بدینوسیله جواب وکیلانی را داده باشد که علاوه برارتکاب جنایات جنگی، اکنون در خانه ملت نیزدست به حرکاتی میزنند که ازحیوانات اصطبل هم سرنمیزند.

چرا رئیس پارلمان ودیگر وکیلان محترم که چنین هتک حرمت را نسبت به ملالی جویا شنیدند ودیدند از ملالی جویا به دفاع برنخاستند وکسی را به جرم گفتن توهین به یک وکیل پارلمان وآنهم یک وکیل زن حقیقت گو، شجاع و نترس که او و همنوعانش در طول تاریخ محرومیت دیده اند، مورد مواخذه قرار ندادند. وکیلان با وجدان میدانند که در پارلمان هیچگاهی از طرف رئیس ولسی جرگه برای ملالی جویا حق سخن گفتن و اظهار نظر داده نشده و نمیشود و ملالی جویا هیچگاهی امکان بیان دردهای مردم مصیبت دیده فراه وهمه افغانستان را در پارلمان نیافته است، و تنها در مصاحبه های تلویزیونی چنین امکانی را یافته میتواند و از طریق امواج این رسانه های جمعی است که هرچه بلندترو آتشین تر فریاد میزند تا مردم افغانستان و جهان صدای او را بشنوند.

خنده آور است که برگناه جنایتکاران جنگی در همین پارلمان خط عفو کشیده میشود، ولی از انتقاد تلخ یک وکیل زن به جوش وخروش می آیند وبرای ترساندن و خاموش ساختن وی، جلسه تشکیل داده میشود و او را درحالت تعلیق یعنی مشروط (؟) قرار میدهند. اگر انتقاد ملالی جویا این همه درد آور و توهین آمیز تلقی میشود، پس قتل دسته جمعی مردم افشار و تجاوز بر دختران آن محله بدستور برخی از رهبران تنظیمها که هم اکنون در پارلمان لم داده اند، باید به مراتب توهین آمیزتر و نارواتر از یک انتقاد تلقی شود و میبایستی چنین جنایتکارانی هرچه زودتر از پارلمان به بیرون انداخته میشدند! ولی چنین فیصله‌یی درحق آن جنایتکاران صورت نمیگیرد، زیرا که مرتکبین آن جنایات مرد (؟) گفته میشوند، نه زن، و اکنون هم اگر همین انتقاد از سوی یکی از رهبران تنظیمی در پارلمان صورت میگرفت، یقیناً هیچکسی آنرا اینقدر جدی نمیگرفت و توهین تلقی نمیکرد، ولی چون ملالی جویا یک زن است و زن در جامعه مردسالار ما از مقام شایسته انسانی برخوردار نیست، اینست که برای ترساندن زنان وخاموش کردن صدای حق طلبانه آنان، بطور سنتی وتصنعی چنین فیصلۀ مضحکی صورت گرفت.

ملالی جویا وکیل مردم رنج دیده و ستم کشیده اما شجاع ولایت فراه است، که در دفاع از استقلال وطن طرد دشمنان ودفاع از نوامیس ملی از هیچ کجای دیگرکشور کمتر قربانی نداده اند و بنابرین به هیچکس حق نخواهند داد که سرنوشت ملالی جویا، وکیل برحق وحق گوی آنها، از سوی متهمین به جنایات بشری رقم بخورد. آنها بزودی از ملالی جویا به عنوان شرف وحیثیت خود به دفاع برخواهند خاست و جواب محکمی به دسایس جنایتکاران پارلمان نشین خواهند داد. مردم ستم دیده افغان، ملالی جویا، صدای مظلومان افغانستان ودرد مشترک همه ماست، هرچه رساتر باید فریاد کشید واز او بخاطر صداقتش در گفتار و شجاعتش به حیث یک زن باید حمایت نمود.

زنده بادملالی جویا
کوبنده باد فریاد مظلومان وطن