یازده سپتامبر دیگر در حال وقوع

«با داخل شدن طالبان {در دولت}، حلقه تروریست ها، هیروئین سالاران و جنگ سالاران کامل خواهد گشت.»

مجله «نیوز مکس» ، ۲۷ اکتوبر ۲۰۰۶
مترجم: سهراب کابلی

جويا در کنفرانس حزب دموکراتيک نوين کانادا

خانم ملالی جويا، يکی از اعضای برجسته پارلمان افغانستان در رابطه با سياست‌های ايالات متحده آمريکا در افغانستان هشدار داد که به يک حادثه یازدهم سپتامبر ديگری منجر خواهد شد. ملالی جويا دارای يک چشم انداز جالبی در حوزه سياسی افغانستان است. در سال ۲۰۰۳ زنگ خطر پيوستن جنگ‌سالاران و قاچاقچيان مواد مخدر در دولت افغانستان را نواخت. از آنوقت تا حال، روزانه مدام پيام‌های تهديد آميز دريافت می‌کند.

وی هشدار داد که «با داخل شدن طالبان {در دولت}، حلقه تروریست ها، هیروئین سالاران و جنگ سالاران کامل خواهد گشت.»

هيچ مصاحبهء با ملالی جويا خالی از خطر هم نيست. داستان از يک راننده تاکسی شروع می‌شود. راننده که نمی‌داند ساختمان پارلمان افغانستان در کجا واقع شده است. توقف می‌کند و شروع می ‌کند به پرسيدن آدرس از يک ميوه فروش، بعد بسرعت يکی از سرک‌ های پرگرد و غباری که به سراشيبی منتهی می‌شود در پيش می‌ گيرد که ساختمان‌های غربال غربال شده از سوراخ‌های مرمی را در بر دارد.

به محض رسيدن در نزديکی ساختمان پارلمان، توسط يک موتر نامشخص همراهی می‌شوم. به من گفتند که مکان ملاقات با ملالی جويا در جايی ديگر خواهد بود. در خانهء که در يکی از محلات مسکونی کابل واقع شده بود برده شدم.

زندانی‌ای از ترس

محافظين امنيتی وارسی‌ام می‌ کند در حالی که مردهای مسلح در بيرون دروازه انتظار می‌کشند. سرانجام وقتی جويا را ملاقات می‌کنم، او معذرت ‌خواهی زيادی می‌‌کند. او شب‌ ها را در جاهای مختلفی می‌‌گذراند چون خانه و دفترش مورد حمله قرار گرفته است.

ملالی جويا: «برای من دردآور است که محافظ داشته باشم اما مجبورم که آنها را داشته باشم وقتی می‌خواهم با جنگ‌سالاران و جنايت‌کاران در مبارزه باشم، خصوصا از اینکه جوان هستم. اگر بخواهم چيزی برای مردمم انجام بدهم، باید زنده باقی بمانم. اين دردآور است، وقتی می‌بينم که تمام مردم در وضعيت بد امنيتی بسر می‌برند، ولی من حداقل تدابیر امنیتی را دارم».

ملالی جويا زنی جذاب و خردجثه تر از آنچه تصور میرود، و فقط ۲۷ سال عمر دارد. چشمان سياه جویا نشاندهنده يک صداقت راستينی است که هم دوستان طرفدارش و هم دشمنان فناپذيرش را ربوده است. او اين را رسالتش خوانده است که به کشورش کمک کند که به تعهداتش در سايه‌ای دولتِ که بعد از سرنگونی طالبان به وجود آمده است جامعه عمل بپوشاند.

ائتلاف شمال که متحد از سازمان‌ها و گروپ‌ های مذهبی منطقه‌ای ناميده می‌‌شوند، از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ حکومت کردند، پيش از آنی که يکی از اين گروپ‌ها بنام طالبان حکومت را به دست بگيرند. بعد از سرنگونی رژيم طالبان، توسط نيروهای ائتلاف به رهبری ايالات متحده آمريکا در پاسخ حملات يازده‌هم سپتامبر، چهره‌ های از نيروهای ائتلاف شمال در پست‌ های دولتی گماشته شدند که نسبت به حقوق بشر بدرفتاری‌ های وسيعی را مرتکب شدند. و از دید جويا، اين بزرگترين مشکلی است که اکنون افغانستان با آن درگير است.

ملالی جويا می‌گويد: «اکنون جنگ‌ سالاران ياد گرفته ‌اند که چگونه درباره دموکراسی و زنان گپ بزنند و ياد گرفته ‌اند که دريشی و نیکتایی هم ببندند، در حقيقت از طالبان هيچ برتری ندارند. هر کشوری اگر بخواهد خود را منحيث دوستان صادق مردم افغانستان ثابت کنند، پيروی از سياست‌ های ايالات متحده آمريکا را متوقف کنند بخاطری که اين يک دموکراسی حقيقی و جنگ حقيقی عليه تروريسم نيست.

از يک طرف آنها می‌‌گويند ما با طالبان می‌‌جنگيم و از طرف ديگر ما شاهد حضور طالبان در پارلمان هستيم. تنها راه حل، توقف اينگونه سياست است. اگر آنها اينگونه سياست‌ را متوقف نسازند، من مطمئين هستم، يک روز يازدهم سپتامبر ديگری به وقوع خواهد پيوست. يک يازدهم سپتامبر ديگر به وجود خواهد آمد به دليل اینکه آنها مانند طالبان هستند و شبيه طالبان عمل خواهند کرد.»

خاموش نگه داشتن جنگ‌سالاران

ملالی جويا می‌گويد: «ببينيد! آنها بازهم مي‌خواهند اداره «امر بالمعروف و نهی ان منکر» را احیا نمایند. درست آنچه که طالبان داشتند و به عنوان يک روکش در برابر جنايات شان استفاده می‌کردند. اين تنها دليلی است که ما خواهان دولت سکولار هستيم. در قالب يک دولت سکولار آنها قادر به انجام جنايات شان با استفاده از نام اسلام و جهاد نخواهند بود. تا وقتی که اين جنگ‌سالاران و قاچاقچيان مواد مخدرِ که حمايت ايالات متحده آمريکا و متحدينش را دارند و تا وقتی که آنها خلع قدرت نشوند، مردم ما هرگز نمی‌‌تواند آرزوی دموکراسی، حقوق زن، حقوق بشر و خصوصا امنيت در افغانستان را در سر بپرورانند».

به عنوان مثال به يک نمونه‌ای که جويا به آن اعتراض دارد، ديدار سين بيل فريست، آرتين Sen. Bill Frist, R-Tenn در طی دو هفته قبل از افغانستان است که در جهت تلاش به جذب مردمی که خودشان را طالبان ارشد می‌‌نامند او حمايتش را اعلام کرد.

او می‌گويد: «اينها چندان فرقی با هم ندارند. جنگ‌سالاران و قاچاقچيان مواد مخدر بيشترين جنايات را در زمان حکمروايی شان به نام جهاد انجام دادند و حتی همين اکنون آنها مرتکب جناياتی تحت نام جهاد و اسلام ميشوند.»

جويا ادعاهای که گويا پاکستان طالبان را حمايت می‌کند، جدا از موضوع می‌ داند، بنظر جويا اين ادعاها فقط برای انحراف اذهان عامه است تا آن چيزی که او به آنها اشاره می‌کند. مثلا: حضور جنايتکاران در دولت فعلی و جنايات که آنها با مصونيت انجام داده‌اند.

جويا می‌گويد يکی از اعضای پارلمان معروف است که دو بچه را به قتل رسانده و اجساد شان را به رودخانه انداخته است. و يکی از اعضای ديگری پارلمان کارش آدم‌ربايی بوده که ربوده شده‌گان را در زندان‌ شخصی‌اش نگه ميداشت. اما هيچ کسی حاضر نيست اين موارد را در پارلمان بحث کند. او می‌گويد: «وقتی من می‌خواهم به اين موضوعات بپردازم، آنها تهديدم می‌کنند. بنابراين من از شما می‌ پرسم، آيا آنان تروريست ‌های حمايت‌ شده پاکستان هستند؟»

جويا می‌گويد، آنانی که پارلمان را اداره می ‌کنند، طالبان را هم حمايت می‌کنند: «من چندين گزارش دريافت کردم، به عنوان نمونه، چند روز قبل، موتری حامل اسلحه که از کابل به ولايت لوگر عازم بود در راه متوقف شد. نتايج بازرسی ‌ها نشان داد که اين موتر متعلق به آنانی بود که بر سر قدرت هستند و می ‌خواستند اين سلاح‌ها را به طالبان تحويل دهند.»

امروز به تعداد ۳۱۰۰۰ نفر از عساکر نيروهای ناتو در کنار نيروهای آيساف (ISAF) منحيث محافظين صلح در افغانستان خدمت می‌کنند. آيساف شامل ۱۱۲۵۰ نفر از عساکر ايالات متحده آمريکا، ۲۵۰۰ نفر بريتانيای، ۲۷۵۰ تن از عساکر آلمانی و ۲۱۰۰ تن عساکر هالندی می‌ شود و به علاوه نيروهای ۳۲ کشور ديگر.

خواهان بازسازی اما بدون خطر

جويا می‌گويد «افغانها کشور شان را با دست خالی آباد خواهند کرد به شرط آنکه امنيت داشته باشند و جامعه بين‌الملل حمايت شان را از "دولت حامی تروريسم" متوقف سازند.» او اضافه می‌ کند که جنگ‌سالاران بايد به دادگاه بين‌المللی مجرمان جنگی برده می‌شد.

جويا اظهار می‌کند: «اگر آنها بخواهند می ‌توانند. او می ‌گويد در سال ۲۰۰۵ ميلادی در دادگاه لندن شخصی بنام سرور زرداد فریادی به جرم قتل و شکنجه محکوم شد. اکثر جنايت ‌کاران جنگی که اکنون بر سر قدرت هستند مانند استادان زرداد هستند. زرداد شاگرد اينها است.»

او ادامه می‌ دهد: «من ميخواهم برای شما يادآور شوم که ايالات متحده آمريکا چقدر به آسانی دولت طالبان را از بين بردند. بعد از حادثه يازده‌هم سپتامبر اين برای آنها بسيار سهل بود وقتی اگر می‌خواستند. من می‌‌خواهم به شما و خصوصا به آن تعداد کشور های که از سراسر دنيا به حمايت مجرمين جنگی‌ای که اکنون در دولت هستند به افغانستان آمده‌اند بگويم که اهداف و ايده‌‌آل ‌های آنان هيچ فرقی با طالبان ندارند. يک روز، آنها يازده‌هم سپتامبر ديگری را به وجود خواهند آورد. اينها خطرناکتر از طالبان هستند، به دليل انکه اينها بر سر قدرت هستند.»