از مبارزات زنانِ آزادیخواهِ افغانستان حمایت کنیم!

ملالی جویا کیست؟

کانون فرهنگی- سیاسیِ ایرانیان در آمریکا، ۳۰ اپریل ۲۰۰۹

ملالی جویا

ملالی جویا در سال ۱۳۵۷ خورشیدی در استان فراه افغانستان (مرز ایران) بدنیا آمد. جویا بخشی از کودکی خود را در ایران و پاکستان گذرانده است. از سنین نوجوانی با رنجها، نابرابری ها وستمگری های موجود در افغانستان، ایران و پاکستان آشنا شد.

پس از پایان تحصیلات دبیرستان بطور تمام وقت و خستگی ناپذیر به فعالیتهای سیاسی- اجتماعی، بخصوص در زمینه‌ی تعلیم و تربیتِ زنانِ ستمدیده و بی دفاع پرداخت. ملالی جویا بخاطر صداقت در گفتار و کردارش، بسرعت در قلوبِ مردمِ زحمتکشِ افغانستان جا گرفت.

هنوز چند سالی از فعالیتهایش نگذشته بود که در سال ۲۰۰۳ به عنوان نماینده استان فراه در مجمع بزرگانِ قانون اساسی (لویه جرگه) انتخاب گردید. او ضمن فعالیت در لویه جرگه، خود را برای انتخابات مجلس نمایندگان کاندید نمود و در بین زنان ایالت فراه، بیش ترین رأی را آورد. وی جوان ترین عضو مجلس نمایندگان افغانستان است. ملالی جویا همواره در گفتگوها و مصاحبه ها، علاقه مندیِ خود را به برقراری یک دولت لائیک درافغانستان نشان داده است ومیگوید: منظورم از لائیسیته، ضدیت با باورهای مردم کشورم نیست. منظورم از لائیسیته یعنی جدائی دین از دولت است. من به لائیسیته بعنوانِ سنگِ بنای دموکراسی باور دارم.

ملالی جویا وکیل آزادیخواه و صلح طلبِ مردم افغانستان در پارلمان، به دلیل شهامت و از خود گذشتگی در دفاع ازحقوق مردم زحمتکش و افشاگری علیه نمایندگانِ مرتجع، عضویت اش به حالت تعلیق درآمد.

او بعنوان یک زنِ سکولار در ده سال گذشته بارها از طرف بنیاد گرایان، جنگ سالاران و قاچاق بران به مرگ تهدید شده و حتی در محیط پارلمان نیز او را به تجاوز جنسی تهدید کرده اند.

ملالی جویا نه مانند شیرین عبادی که با ملاهای سفاکِ جمهوری اسلامی مدام درحالِ چَک و چانه زدن است، بلکه به مانند جمیله بوپاشا الجزائری، لیلا خالد فلسطینی، اشرف دهقانی ایرانی و مینا راوایی افغانی می رزمد و سازش نمی پذیرد. این زنان آزادیخواه و مبارز، آفتابی هستند که هر قدر ابر های توطئه، دسیسه و نامردیها بخواهد آنان را از انظار پنهان کند، ناممکن است.

این زنانِ آزادیخواه و مبارز، گلهایِ باغ دموکراسی هستند. که میتوان آنها را قطع کرد، اما آیا میتوان از آمدن بهار جلوگیری کرد؟

ملالی جویا در یکی از مصاحبه هایش گفت: طویله خانه و باغ وحش بهتر از پارلمانِ افغانستان است. بدین دلیل که درطویله خانه، گاو است که شیر می دهد، خر است که بار می کشد، سگ است که نگهبانی می کند. اما در مجلس ما غیر از چند نماینده بقیه جنایتکار، جنگ افروز و بنیاد گرا هستند، که در تولید و پخش مواد مخدر شرکت دارند. بنابراین این گاو، خر و سگ منفعتِ بیشتری برای مردم دارند تا نمایندگانِ مجلس.

جویا بعد از بیان این حقایق در مجلس، ازطرف بنیادگرایان، جنگ سالاران وقاچاق بران به مرگ تهدید شد. اما او در برابر تهدیدها و مشکلاتی که نیروهای ارتجاعی برایش بوجود آورده اند میگوید: میدانم زندگیم در خطراست. اما با دشمنانِ مردم سازش نخواهم کرد. هیچگاه خواموش نخواهم شد. تازمانیکه یک قطره خون در رگهایم جاریست ازمبارزه برای آزادی وعدالت دست نمی کشم. نقاب از چهره ی زمامدارانِ افغانستان و آمریکا برخواهم داشت. افشاء خواهم کرد که آمریکا زیرِنامِ مبارزه با تروریزم با طالبان میجنگد. و درعین حال با تروریستهای شمال که به اندازه‌ی طالبان تاریک اندیش، قاتل و تجاوزگر هستند، همکاری و آنان را مورد حمایتِ خود قرار می دهد.

آیا خط مشی آمریکا درافغانستان تمسخرِ دموکراسی نیست؟

ملالی جویا چه در مجلس نمایندگان و چه در کنفرانسهای مطبوعاتی همواره اِعلان کرده است که علتِ اصلی فاجعه‌ی افغانستان در دخالت بیگانگان، بخصوص "ناتو" به رهبری آمریکا و نیز جنگ سالاران، بنیادگرایان، قاچاق برانِ مواد مخدر و غداران می باشد.

سخنرانی ملالی جویا در پارلمان به تاریخ ۱۵ اپریل ۲۰۰۶

درگذشته حاکمانی جنایت کرد ند، بعد به خانه‌ی خدا رفتند و سوگند خوردند ولی وقتی برگشتند به آن وفا نکردند.

این سخنان که چون گُرزی بر سر ِنمایندگانِ جنگ سالار و بنیادگرا فرود آمد باعث خشم آنان گردید وتنی چند ازآنها با مشتهای گره کرده از رئیس مجلس خواستند که به وی اجازه صحبت ندهد. در روز دومِ جلسه‌ی مجلس نمایندگان، جویا موفق شد برای رساندن پیامش به گوش مردم، وقتِ سخنرانی بگیرد. اما لحظاتی بعد هنگامیکه به مردم بخاطر داشتنِ یک چنین مجلسِ نامردمی، تسلیت گفت، تمام نمایندگانِ مرتجع با کوبیدن مُشتهایشان برروی میز، مانع از ادامه ی سخنان او گردیدند. وزمانیکه ملالی جویا برای ادامه ی سخنانش تأکید نمود، رئیس موقت مجلس فرمان به قطع میکروفونِ جویا داد.

چون به ملالی جویا فرصت داده نشد که پیامش را به مردم از طریق پارلمان برساند، لذا در خارج از مجلس در کنفرانس مطبوعاتی با شرکت ده ها خبرنگار متن سخنرانی اش را قرائت نمود و به پرسشهای روزنامه نگاران پاسخ داد، که انعکاس وسیعی در رسانه های داخلی و خارجی داشت.

عبدالرب رسول سیاف

ملالی جویا درمجلس نمایندگان (ولسی جرگه) مجاهدین افغان را متهم به کشتار ِهزاران شهروند افغان کرد. دراین موقع تعدادی ازنمایندگان بطری های آب را بسوی او پرتاب کردند. عبدالرسول سیا ف، نماینده کابل در مجلس نمایندگان و از رهبران سا بق مجاهدین با لحنِ تندی اظهارات ملالی جویا را مورد انقاد قرارداد وآنرا اهانت به دین تلقی کرد.

سخنرانی ملالی جویا در نخستین مجلس شورای ملی (ولسی جرگه) ۱۹ دسامبر ۲۰۰۵.

من اگر بر خیزم،
تو اگر بر خیزی،
همه بر می خیزند
من اگر بنشینم،
تو اگر بنشینی،
چه کسی بر خیزد
چه کسی با دشمن بستیزد؟
چه کسی پنجه در پنجه ی هر دشمنِ دون آویزد؟

ملالی جویا در ادامه گفت: "من دراینجا نه بخاطر پُلو خوری آمده ام و نه هیچگونه امتیاز و مدالی خواهد توانست چشمانم را کور و زبانم را لال کند. من آمده ام تا ازحقوق زحمتکشان دفاع کنم........."

سخنرانی ملالی جویا برای جمعی از دختران مکتبی در ولایت فراه در غرب افغانستان.

سخنرانی ملالی جویا درمجلس حزب دموکراتیک نوین کانادا:

"جنگ سالارانِ زن ستیزِ ائتلافِ شمال به اندازه طالبان و حتی بیشتر از آن سبع و ضد دموکراسی هستند.

ممکن است روزی مرا بکشند چون قدرت و اسلحه دارند و تحت حمایت آمریکا هستند. ولی آنها هرگز نمی توانند صدای مرا خاموش و حقیقت را مخفی کنند."

ملالی جویا جوایز گوناگونی را به خود اختصاص داد از جمله:

۱- به تاریخ ۹ا اکتبر ۲۰۰۷ در ایتالیا جایزه حقوق شهروندی افتخاری را به ملالی جویا اهدا نمودند.

۲- به تاریخ ۲۳ جولای ۲۰۰۷طی مراسمی در شهر فلورانس ایتالیا جایزه (گل طلایی) به ملالی جویا اعطاء گردید.

۳- به تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۰۸ "سینما برای صلح" طی مراسمی دربرلین- آلمان "جایزه بین المللی فیلم حقوق بشر" سال ۲۰۰۸ را به ملالی جویا اهدا نمود.

۴- به تاریخ ۶ اُکتبر ۲۰۰۸جایزه شهامت آنا پولیتکو فسکایا یا در لندن به ملالی جویا تقدیم شد.

۵- به تاریخ ۲۸ مارچ ۲۰۰۹ جایزه بین المللی ضد تبعیض ۲۰۰۹ از جانب نهاد غیردولتیِ هلند به نام "وحدت نیروست" به ملالی جویا تفویض گردید.

۶- به تاریخ ۲۱ اُکتبر ۲۰۰۸ فرماندار ایالت تسکنی ایتالیا طی مراسمی در شهر فلورانس مدال طلایی سالانه آن شهر را به ملالی جویا اهدا کرد.

۷- جایزه "ملالی میوند" از سوی اتحاد فرهنگی افغانهای مقیم اروپا به ملالی جویا تقدیم شد.

۸- از میان ۵۴ زن کاندید شده از سراسر جهان، ملالی جویا برنده جایزه بین المللی زن سال۲۰۰۴ ایتالیا شد.

۹- تقدیرنامه‌ی افتخاری به تاریخ ۱۵ مارچ ۲۰۰۶ از سوی تام باتس شهردار برکلی آمریکا در زمینه حقوق بشر به ملالی جویا پیشکش شد.

۱۰- به تاریخ ۱۸ می ۲۰۰۶ "بنیاد یاد بود از ۱۸ می" در کره جنوبی، جایزه سالانه اش بنام "جایزه گوانجو برای حقوق بشر" را به ملالی جویا اهدا نمود.

نظر شخصیتها، نهادها و رسانه ها درباره ملالی جویا:

۱- ایوا نسلر هنرپیشه و نویسنده مشهورآمریکایی مینویسد: ملالی جویا در سن ۲۸سالگی با سخن گفتن ازبی عدالتی ها، نابرابری ها و ستمگری ها در برابر جنگ سالاران و بنیادگرایان، خودش را وقف مردمش نموده است. وی جانش را به خطرانداخته تا بتواند از زنان و مردان خاموشِ کشورش دفاع نماید. حال ما فرصت یافته ایم تا او را بخاطر احساسات و قربانی دادن هایش مورد حمایت قرار داده با همبستگی با وی خواهان لغو تعلیق عضویت و تضمین امنیتش در پارلمان گردیم.

۲- به تاریخ ۷ اُکتبر ۲۰۰۸شش تن از زنانِ دارنده جایزه صلح نوبل طی اعلامیه ی مشترکی حمایت شان را از ملالی جویا ابراز نموده و نوشتند: ملالی جویا به نمایندگی از زنان افغانستان وعلیه عملیات نظامی تحت رهبری ناتو در افغانستان هم چنان سخن میگوید. ما شهامت او را تحسین میکنیم و خواهان بازگشت وی به پارلمان افغانستان هستیم. همانند خواهر دیگر مان سوچی در برمه، ملالی جویا مُدلی برای زنان درهمه جاست که خواهان یک دنیای عادلانه اند.

۳- غ- ارژنگ: ملالی جویا بی گمان درعرصه سیاسی- اجتماعی معاصر افغانستان پدیده یی تازه است، زیرا تا بحال کسی از جنس زن نتوانسته است چنین متهورانه و بی باکانه، ندای دادخواهیِ ملتش را در فضای حاکمیت "تفنگ" سر دهد. یک زن چقدر باید جسور باشد تا برای راه یافتن به پارلمان و دفاع از حقوق زحمتکشان اینطور مبارزه کند.

۴- جک لیتن رهبرحزب دموکراتیک جدید کانادا طی اعلامیه اظهار داشت: در حالیکه بی عدالتی تا این حد در پارلمان افغانستان بیداد میکند، کانادا نمیتواند و نباید خاموش بماند.

۵- سازمان دیده بان حقوق بشر، ملالی جویا را یک مدافعِ سرسختِ حقوق بشر و صدای بلندی برای زنان افغانستان خواند.

۶- روزنامه ی واشنگتن پُست درمطلبی تحت عنوان "صدای زنی که ترس و وحشت خاموشش نخواهد کرد" نوشت: ملالی جویا به این باوراست که به جنگ سالاران نباید اجازه داده شود که خود را زیرنقاب دموکراسی پنهان نموده و به کرسی های خود بچسبند و به قیمت مردمِ رنج دیده وستمد یده به دنبال منافع خود باشند".

به باور ما ملالی جویا پژواکِ صدای مردمِ رنج دیده، ستم کشیده و زحمتکشِ افغانستان است؛ که باید مورد حمایت تمام نیروهای مترقی در سراسرجهان قرار گیرد.

زنده باد سوسیالیسم!
نابود باد نظام سرمایه داری!
پُرتوان باد مبارزاتِ استقلال طلبانه،آزادیخواهانه وبرابری طلبانه ی مردم افغانستان!
سرنگون باد دولتِ نا مردمی درافغانستان!