به تاریخ ۱۱ ثور ۱۳۸۵ تظاهرات بزرگي در ولسوالی رستاق ولایت تخار بوسيله مردم آن ديار براه افتاد که اعتراض شانرا مقابل جنگ سالاران حاکم در آنجا ابراز ميداشتند. تظاهرات عمدتا بوسيله مردم قريه سياب که ساکنان آن از مليت ازبک هستند، براه افتاده بود.
اينان به ربوده شدن دو کودک ۶ و ۷ ساله اين قريه با نام هاي محمد يوسف و فريدون توسط قومنداني به نام عينالدين خشم شانرا ابراز داشتند. مردم ادعا داشتند که مسببين اين جنايات مورد حمايت جنگ سالاري به نام پيرم قل، عضو پارلمان، و صدرالدين، عضو شوراي ولايتي تخار، قرار داشته از چنگ قانون رهانيده شده اند.
در جريان تظاهرات مردم بود که اجساد دو کودک معصوم از درياي کوکچه بدست آمد که معلوم ميشد بصورت وحشيانه بقتل رسيده اند.
در تخار که قومندانان مسلح جمعيتي و دوستمي قدرت را بدست دارند، کسي صداي اعتراض اين مردم را نشنيد تا اينکه پدران هردو کودک بنامهاي عبدالحکيم و نجيباله به کابل آمده به ملالي جويا متوسل شدند تا ناله پردرد شانرا به گوش آقاي کرزي و ساير دولتمداران برساند.
جويا در ملاقاتي با اين پدران درد ديده همبستگياشرا با آنان ابراز داشته براي هرگونه کمک به آنان اظهار آمادگي نمود.