Joya Photos

Joya's Book


Reviews | Translations



فـریاد خنـده‌ی زخمی

توجه، باز شدن در یك پنجره جدید. مشاهده در قالب پی دی افچاپفرستادن به ایمیل

تقدیم به ملالی جویا به پاس دلیری ها وفدا کاری هایش

شاعر: اسد محبی
Joya دروازه های شهر چنان ناله می‌نمود
بابا تنش خمیده وآسمایی درسکوت
از اشک بیوه زن ونالهء یتیـــم
شاعر نشسته وغمنامه می‌سـرود
فریاد فاتحانه به جایی نمی‌رسیـد
یک شعر و چند ترانه به جایی نمی رسید
تیغ است خشم به هنگام کار لیـک
چنگال بابرانه به جایی نمی‌رسید
آزادی تن به چادر یک زن تنیده دیـــد
هنگام کار زار خودش را رسیده دیـد
نمـرودیانی به مسنـد نشستــه را
چون پیر مار دوش به هـرجا چمیده دید
آنگه به ناله شد فریاد زد که من
                         ملالی جویا!
فریاد و خشم ملت رنجدیده وصبـــور
فریاد مرد و زن زگهواره تا بــه گــور
فریاد خندهء زخمی و چشــم کـــور
فریاد خون شهیدان و اشـک شــور
نی نی بس است دیگر
این است شناسنامه‌ی تان
ای نوکران سر به کف پا برهنه گان
پستان ز لب لب طفلان بریده ایــد
انگشت دست و پا ز انسان بریده ایــد
با رقص مرده و میخکوبی و فــلان
دل از خدا و حد ز ایمان بریده ایـد
ناموس باغ و بهــار و پــرنـده را
آهوی شیره وشیــر درنـــده را
بر چوب دار بـی آویختـــید ددان
اینک کُشید بـــر لب ما بـاز خنـده را

جوزای ۱۳۸۵ - دنمارک