دشمنان ما میتوانند گل ها را بچینند، اما هرگز نمیتوانند آمدن بهار را متوقف نمایند

ملالی موسی نظام، افغان جرمن آنلاین، ۱۸ نوامبر ۲۰۰۹

به سلسلۀ مبارزات ملی و گستردۀ ملالی جویا در برابر آنانیكه ازعرصۀ بیشتر از سه دهه بربادی و انهدام بنیادی افغانستان و مظالم غیر بشری برمردم آن، اعم از جنگ سالاران، مجرمین جنگی، طالبان قسی القلب، وابستگان به همسایگان طماع و قوای خارجی در افغانستان، انواع ظلم و تعدی رواداشته اند، این دختر متهور و شجاع، اخیراً كتاب ارزشمندی را به همین مناسبت به نشر سپرده است.

این كتاب كه بنام «زنی در بین جنگ سالاران» مسمی میباشد، در حقیقت به ۱۴ لسان ارزشمند جهان ترجمه گردیده و در دسترس همگان از طریق انترنت و كتابخانه ها قرار گرفته است.

علی‌الرغم مجادلات گوناگون در تضعیف و خنثی ساختن مبارزات این یگانه دختر قهرمان و باشهامت امروز افغانستان از منابع مختلفه، صدای حق وی همیشه در گوش مدافعان حقوق بشر، مبارزان حقوق زن و آنانیكه به حكم تاریخ برآنچه بالای ملت مظلوم افغانستان درین بیشتراز سه دهه گذشته و میگذرد، صادقانه قضاوت و ارزیابی مینمایند، انعكاس پذیراست. اینكه یكروز گفته میشود كه ملالی جویا صرف بر ضد تنظیم های متقلب جهادی فعالیت دارد و هیچگونه مخالفتی با روش غیر بشری قوای خارجی برعلیه غیر نظامیان و كشتار آنها در ولایات جنوب و جنوب غربی افغانستان ابراز نمی نماید، می بینیم وی علم اعتراض و احتجاج را از همه بیشتردر حمله و كشتار مظلومان «بالابلوك» بالا مینماید. روز دیگری ادعا میگردد كه ملالی جویا در مجموع، موجودیت قوای خارجی را در افغانستان نادیده میگیرد و فقط به دشمنی با سیاف، ربانی، دوستم، فهیم، قانونی و حكمتیار و طالب میپردازد، ولی به چشم سر میبینیم كه وی در مظاهرات بر علیه عملیات ناتو كه در اروپا صورت گرفت، از انگلستان خود را برای اشتراك در مظاهرات به اروپای کانتینانتال رسانیده و پا بپای مظاهره چیان، صدای اعتراض را در زمینۀ كشتار عساكر ناتو در افغانستان با بیانه ها و مصاحبات بلند می نماید.

جای تعجب است كه آنانیكه چنین ادعاهایی را در مورد ملالی جویا دارند، زمانیكه فعالیت های گستردۀ این دختر قهرمان، ادعای شان را منتفی میگرداند، هیچ قلمی را بروی كاغذ در زمینه حركت نمیدهند. حتی به سویۀ یك سوء تفاهم كه انسان همیشه در زندگی روزمره با آن سردچار میباشد، ارزیابی خویش را اصلاح نمی نمایند.

باری بتاریخ دوم نوامبر ملالی جویا كه برای معرفی كتاب خود به دعوت یك موسسۀ غیروابسته در شهر بالتیمور مریلند در منطقۀ واشنگتن دعوت گردیده بود، در مجلسی که درعمارت «National Press Club» در شهر واشنگتن برگزار گردیده بود، حضور یافت كه درآن اكثراً خبرنگاران میدیای امریكایی و غیر امریكایی با تعدادی از افغان های مقیم در منطقه و عدۀ دیگری هم بصورت پراگنده اشتراك نموده بودند. در آغاز سخن گوی مجلس در معرفی ملالی جویا وی را متهور ترین زن افغان معرفی نموده گفت كه در سال ۲۰۰۷ ملالی جویا كه عضو پارلمان افغانستان بود بخاطر مخالفت و افشای كار روائی های جنایتكاران جنگی كه تعدادی هم در پارلمان و هم در بقیه ارگان های دولتی حضورو قدرت داشتند، به تعلیق سوق داده شد، ولی وی از مبارزه بر علیه دشمنان مردم خود دست نبرداشه بلكه باید اضافه نمود كه وی بدون تردید یگانه زن افغان در نوع خود میباشد! سخن گوی مجلس همچنان افزود كه در معرفی ملالی جویا راپوری برای وی از قندهار رسید كه در افغانستان هركه بر علیه جنگسالاران و قدرتمندان مبارزه نماید، صدای وی توسط عمال آنان خاموش ساخته میشود، ولی ملالی جویا از آنها نیست. باید گفت كه ملالی جویا صدای مردم افغانستان را دقیقاً به جامعۀ جهانی بلند مینماید!

ملالی جویا درین مجلس سخنرانی خویش را چنین آغاز نمود كه به مختصری از آن میپردازیم:

۸ سال قبل ناتو و امریكا به بهانۀ آوردن صلح و دیموكراسی در افغانستان، سرزمین ما را اشغال نمودند. درین مدت نقض حقوق بشر بر زنان نه تنها كمتر نگردید، بلكه بیشتر شد، چنانچه كشتن یك زن و یك مرغ در افغانستان علی السویه است. جنگ سالاران مانند عصر طالبان حالا هم قوانین ضد زن را مری الاجرا میسازند. قانون احوال زنان شیعه نمونه‌ای از مظالمی است كه پرنسیب های حقوق بشر را با قانون یکجا، كاملاً پامال نموده و بازنان حتی در منازل شان با ظلم و خفت و عنف معامله میگردد. در هرات و بسیاری دیگر از ولایات افغانستان خود سوزی ها و خودكشی ها اصلاً بازخواستی ندارد. دیموكراسی امریكا در افغانستان به جز كشتن و شكنجه و زجر زنان چیز دیگری نیست.

با دختران خردسال با تجاوزات دسته جمعی معامله گردیده و حكومت هرگز از آنها بازخواست نمینماید. حتی این دختركان با سگ شكاری معاوضه میگردند!

افغانستان در حقیقت یك بهشت مصئون«Safe Heaven» برای مافیا و معامله گران مواد مخدرۀ داخلی و خارجی میباشد كه ۹۳٪ تریاك جهان را تولید مینماید كه از بركت آن پولدار ها پولدارتر و فقرا فقیر تر میگردند. مگر این جامعۀ جهانی نمیداند كه مردم و جوان های آنان باید این مواد را استعمال نمایند؟

حاصل مرگبار و كشندۀ این اشغال در افغانستان بمباردمان های مهلك بر قریه جات و مردم بیگناه و بیدفاع در مراسم عروسی، خیرات ها زندگی محقر آنان میباشد كه البته صرف با یك «معذرت خواهی» جریان کشتار وویرانی سرپناه های آن مظلومین خاتمه می یابد.

از جانب دیگر، سیاست اوباما هم به عوض مجازات، نام طالبان مدرن و میانه رو را بر این آدمكشان میگذارد و آنها را دعوت میكند، چنانچه مانند وزرایی كه مردم قبول ندارند، آنها هم به عوض ذلت همه به قدرت رسیده اند.

انتخابات افغانستان هم یك درامۀ دیگری است كه مردم از آن منزجر گردیده اند. از جملۀ كاندید های ریاست جمهوری، میتوانید عــــبدالله و همكیشان وی را دركتاب هایــی مانند:- Ghost War ,First In, I for Infidel Afghanistan: A Search for Truth بشناسید. كرزی همچنان كه برای ملت خوب شناخته شده است كه گذشته و حال وی معلوم میباشد.

مشكل بزرگ در افغانستان امروز موقف زنان است كه هرگز حل نمیگردد و روزبروز وخامت اختیار مینماید. مرا هم به حیث یك زن از شورا بیرون كردند و حق گفتن حقایق را ندادند، چونكه من موجودیت جنگ سالاران را قبول نكردم. دلیل اینكه من به شورا راه یافتم این بود كه میكروفون بدست گرفته و در پشت تربیون صدای خفه شدۀ زنان و مردم مظلوم خود را بلند نمایم.

بعد از سخنرانی ملالی جویا به سوالات گوناگون پاسخ داد :

سوال ـ شما در كجا زندگی میكنید وچگونه درین دعوت ها و كانفرانس ها به ممالك خارج می آئید؟

جواب ـ من در كابل بخاطر حفظ جان خویش با چادری تردد مینمایم. چادری امروز در افغانستان به خاطر بی امنیتی بسیار مورد استفاده قرار دارد. من از كابل مستقیم به خارج پرواز نموده نمیتوانم. حتی پاسپورت دیپلوماتیك را كه منحیث یك وكیل مردم بمن داده شده بود ازمن گرفتند. بنابران من شهر به شهر و ملك به ملك پرواز مینمایم. حتی اسم مرا در لست «تروریستان» داخل نموده اند. اما موسسات حقوق بشر و مدافع زنان و مردم ممالك خارج كه بیشتر مرا دعوت مینمایند، مرا كاملاً میشناسند و میدانند كه من صرف میخواهم كه ازطریق تربیون های آنان احوال زار مردم خویش را بیان مینمایم. من قبلا با «لیلا زینا» اول به هسپانیه رفتم و بعداً اینجا به خاطر معرفی كتاب خود آمدم.

سوال ـ چه میشود كه اگر امریكا افغانستان را ترك نماید؟

جواب ـ اول غم منع تریاك باید خورده شود. دوم باید مجال قدرت نمائی دیگر به جنگ سالاران و طالبان داده نشود. گروپ های ملی و مردم قشر رسیدۀ افغانستان را كه هرگز حق و فرصت فعالیت و تبارز داده نمیشود باید روی كار آورد و به اشغال خاتمه داد.

سوال ـ آیا جنگ سالاران جزء كلتور افغانستان اند؟ مبارزه بر علیه تریاك چگونه صورت گیرد؟

جواب ـ در بیشتر از سی سال اخیر بسیاری فرصت ها از دست رفت ولی در عوض شعور اجتماعی ملت افغان جبراً بسیار رشد نمود و پرورش یافت. مردم كاملاً ضد كشت و تولید تریاك، طالبان، جنگ و اشغال مملكت خود هستند. در ۸ سال اخیر جنگ سالاران، طالبان و قوای اشغالگر خارجی همه مصیبت ها را سبب گردیده اند. میدیای ممالك غربی هرگز نمیگویند كه این همه تریاك به كجا میرود و با کجا مصرف میگردد؟ منع كشت تریاك باید از جانب ممالك مصرف كننده و خریداران آن صورت گیرد و در داخل هم بالاخره باید به دهقان بی نوا كمك گردد كه دیگر كشت ننماید.

سوال ـ آقای رایس مامور سابق صدای امریكا: من در سال ۲۰۰۲ به افغانستان رفتم و دیدم كه مردم آنجا به آزادی رسیده بودند و بسیار خوش معلوم میشدند، آزادی و اشغال یكجا ممكن میشود؟

جواب ـ شما بگوئید، میشود آزادی را با اشغال یكجا نمود؟! افغانستان در دست قوای اشغالگر میباشد!

سوال ـ پس چگونه برای حل این مشكل كمك شود؟

جواب ـ باید گروپ های دیموكرات كمك به افغانستان، اشغال و پالیسی دقیق امریكا را مطالعه نموده و برسمیت بشناسند. این موقف جیوپولیتیك افغانستان است كه سبب اشغال آن گردیده است. این گروپ ها ببینند كه پول های آنها واقعا برای تولید كار، تعلیمات، امنیت و روی كار آوردن قشر فهمیده به مصرف میرسد یا صرف برای جنگ!

در محبس بگرام در جوار شهر كابل به ملیون ها دالر به مصرف رسیده است به عوض محبس گوانتانامو.

در افغانستان جنگ داخلی یا Civil War جریان دارد و آزادی موجود نیست.

سوال ـ سوال كننده خانم كمی عصبی: بنابرین آیا در افغانستان هیچ گونه كمكی از جانب امریكا صورت نگرفته است؟ مكتب ساخته نشده است؟ در راه صلح هیچ اقدامی نگردیده است؟ مردم امریكا بلیون ها دالر مصرف را برای همین منظور متقبل گردیده اند.

جواب ـ اول باید برای خاتمۀ اشغال راه حلی جستجو نمود. باید بالای همسایه های افغانستان فشار آورد كه دست از مداخله در مسائل افغانستان بردارند. برای تقویۀ قوای طالبان كمك ننمایند و مردم افغانستان بیچاره را به حال خودشان بگذارند. اگر به ساختن مكتب كمك میشود باید عساكر ناتو و امریكا در حفظ و مراقبت آن و حمایۀ دختران مكتب وظیفه اجرا نمایند.

در حالیكه افغانستان در آتش جنگ میسوزد، چگونه رئیس جمهور شما جائزۀ صلح دریافت مینماید؟!

سوال ـ اگر امریكا از افغانستان خارج گردد، جریانی كه درزعامت مسعود ـ ربانی صورت گرفت تكرار نمیشود؟

جواب ـ شرائط فرق نموده است. باید رشته و علل بوجود آمدن دوبارۀ آن مردم را به قدرت قطع نمود. احمد شاه مسعود تروریست دیروز، قهرمان امروز گردیده است. شاید تروریست های امروز، قهرمانان فردا شوند! حالا هم افغانستان در حال آرامش و ثبات نیست. مكاتب پیهم بسته میگردند، بروی دختران تیزاب پاشیده میشود، دختران در مكاتب مسموم میگردند. چرا این همه عسكر در افغانستان كه هست، آنانرا محافظت نمینمایند؟! آنچه را امریكا و جامعۀ جهانی انجام میدهند، دیموكراسی میگویند! كدام دیموكراسی؟!

سوال ـ در مورد اینكه عبدالله عبدالله بر انتخابات اعتراض نموده و حال چون شرائطش قبول نشد، قهراً پا پس كشید، چه عقیده دارید؟

جواب ـ عبدالله یك فرد مستقل و یك كاندید آزاد نبوده، بلكه به گروه ائتلاف شمال، جبهۀ متحد ملی و ایران و روسیۀ فدرال متعلق میباشد. اینكه وی چرا و چگونه كاندید گشته و چرا پا پس كشیده است، همه بروی پلان و نقشه های همان وابستگان صورت گرفته است، نه كدام تصمیم شخصی «*» خود وی.

سوال ـ اگر امریكا هیچ كمكی برای افغانستان نمینماید، پس چه میكند؟ آیا مشكل اینست كه امریكا كلتور افغانستان را نمیشناسد؟

جواب ـ مشكلات گوناگون است كه قسماً تشریح شد. مشكل كلتور چندان نیست، مشكل اینست كه امریكا با ایران دشمن است و با افغانستان دوست. آنچه را ایران با همكاری با طالبان بر مردم افغانستان روا میدارد، بخاطر دشمنی با امریكاست!

آزادی را به مردم یك مملكت خودشان میدهند نه مملكت اشغالگر! باید قبول نمائید كه میدیای شما حقایق را برای شما افشاء نمینمایند. لطفاً عدالت را پشتیبانی كنید نه اشغال را! در شمال افغانستان از ممالك همسایه هیلی كوپتر ها با اسلحه پائین میگردند....در فراه كه من ازانجا هستم، عساكر امریكائی جنایتكاران را میگیرند و دوباره رها مینمایند. طالبان را امریكا میخواهد در تنخواه شامل بسازد. چرا به آن جنایتكاران پول می دهد، مگر پولی كه از مواد مخدره بدست می آورند كافی نیست؟ در هلمند و موسی قلعه طالبان حاكم هستند. آمر موسی قلعه یك طالبی سابقه دار است.

درین وقت كه سوال جوابات با ملالی جویا به انتها رسیده بود، مردی كه متاسفانه اسمش را نتوانستم كه یاد داشت نمایم، از جا برخواست و چنین آغاز به صحبت نمود : در سال ۲۰۰۱ من به نفع مردم افغانستان و آزادی آنان از چنگ طالبان و القاعده مظاهره مینمودم. درین ۸ سال من با یك گروپ ۶۰ نفری كارمیكردم كه دفتر ما توقیف گردید چون ما مخالف آنچه بر افغانستان وارد میشود هستیم. ما بسیار متاسف هستیم كه مملكت شما را اشغال نمودیم. متاسفانه میدیا در مورد اسلام و مردم خوش قلب مسلمان، تبلیغات منفی مینماید.

بعد از ختم مجلس، ملالی جویا برای علاقمندان كتاب وی امضاء مینمود و با من هم بسیار لطف نمود و جویای حال و صحت بعضی های دیگر راكه در سابق گویا در واشنگتن ملاقات نموده و از حمایت آنان برخوردار بود از من گردید.

نوت:

«*» در قسمت سوالات راجع به چگونگی عدم شركت عبدالله عبدالله در دور دوم انتخابات و قسماً تشریحات و سوء تفاهم از طرف خود سوال كننده، سوال و جواب را كمی مغشوش نمود. ملالی جویا به اینجانب اشاره کرده و درخواست ترجمانی همان قسمت را نمود. باید گفت كه تسلط ملالی جویا بر لسان انگلیسی و طرز تكلم وی، سلیس و شیوا بوده و نسبت به سالهای پیشتر بسیار روان تر گردیده است.