تلویزیون آریانا افغانستان، ١٧ اپریل ٢٠١١

در جریان سفر پانزده روزه ملالی جویا به امریکا جهت معرفی چاپ جدید کتابش "زنی در میان جنگسالاران"، خانم سجیه کامرانی از تلویزیون آریانا افغانستان تلفنی مصاحبه ای با وی انجام داده که به تاریخ هفدهم اپریل ٢٠١١ پخش شد.

ملالی جویا قرار بود به خاطر یک سفر سه هفته‌ای جهت معرفی کتابش، که چاپ دومش با مقدمه‌ای در مورد دولت اوباما تازه منتشر شده، به آن کشور سفر کند

رادیو آزادی، ١٨ مارچ ۲۰۱۱

Download Embed Embed this video on your site

ملالی جویا: در افغانستان دموکراسی چه که کاریکاتوری از دموکراسی هم وجود ندارد

فرزانه فارانی، افغان جرمن آنلاین، ۲۷ مارچ ۲۰۱۰

Download Embed Embed this video on your site

گفتگوی رادیو رهایی با ملالی جویا از چهره های سر شناس جنبش زنان

مصاحبه کننده :دیلان عبدالی، رادیو رهایی، ۲۰ مارچ ۲۰۱۰

مصاحبه با ملالی جویا

مهدی حسن، مجله نیو ستیتسمن، ۲۹ جنوری ۲۰۱۰
مترجم: فریدون رسولی

چه خاطره از گذشته به یاد دارید؟

چهار روزه بودم که کودتای ۲۷ اپریل (۷ ثور) بوقوع پیوست و رژیم دست نشانده روسیه به قدرت رسید (در سال ۱۹۷۸). یکی از قدیمی ترین خاطره های من چسبیدن به پای مادرم هنگام تلاشی خانه ما توسط پولیس بود، که در جستجوی پدرم بودند. آنها تمام خانه را زیر و رو کردند تا مدارکی دریافت نمایند، روک های میز را پالیدند و حتی به پاره کردن دوشک ها و بالش های ما پرداختند.

آیا شما هنوز هم آرزوی بازگشت به پارلمان افغانستان را دارید؟

بلی، من برای تعلیق غیر قانونی خود به محکمه اعتراض کرده ام، اگر چه درین دو سال هیچ پیشرفتی صورت نگرفته است. دوسیه من توسط «اتحادیه بین الپارلمانی» نیز تعقیب می گردد، اما آنان نیز از وعده های میان تهی پارلمان افغانستان بیزار شده اند.

او منتقد بی‌پروا و صریح‌اللهجۀ بنیادگرایانی است که زنان مملکتش را مطیع خود می‌کنند. اکنون وی را در سطح بین‌المللی صدایی برای افغانستان مستقل می‌شناسند

نوشته Andrew Oxford، لوموند دیپلماتیک، دسامبر ٢٠٠٩
برگردان: نرمین براهنی و فریبرز فرشیم

ملالی جویا تنها ۳۲ سال دارد، ولی در تبعید بوده؛ یک پناهنده، معلم دختران در افغانستان دورۀ طالبان. ولی او اکنون جوان‌ترین عضو مجلس این کشور است، با این حال همچنان در حال گریز است و به مرگ تهدید می‌شود.

افغانستان کشوری است جوان که جدال ‌های کهنه آن را ویرانه کرده است. البته اشارۀ ما به دولت جدید که پس از حملۀ سال ۲۰۰۱ خلق شد (یا به جنگ‌های خشن بین ‌قبیله‌ای که تا هزارۀ کنونی ادامه یافته) نیست. جوانی این ملت یک حقیقت آماری است که در گزارش‌های سازمان ملل و بانک جهانی ثبت و سپس دفن شده است: ۶۰ در صد از این ملت زیر ۲۵ سال دارد و بسیاری نیز بیش از این عمر نمی‌کنند. (۱)

نزدیک به یک دهه از زمانی که نیروهای ناتو، به رهبری آمریکا، افغانستان را [ به اصطلاح] «آزاد» کردند، گذشته است. اما در قبال اشغال کشور، پرداخت بیلیون‌ها دلار کمک مالی و کشته شدن هزاران نظامی و غیرنظامی چیزی عاید آن نشده است. چندان صدایی از اکثریت جوان مملکت شنیده نمی‌شود. گفتگوهای سیاسی در کابل، آیندۀ این جوانان را نادیده می‌گیرد. این چیزی است که در تسلط افراد مظنون همیشگی، بوروکرات ‌های ریشو و مبلغان جنگ‌های کهنه قرار دارد.

از شش سال بدینسو ملالی جویا به مثابه خروش مردم «پابرهنه» افغان خواب جنایتکاران را نآرام ساخته است.

هاشم رستمی، کابل پرس، ۱۶ دسامبر ۲۰۰۹

در ماه دسامبر ۲۰۰۳ در زیر بال امریکا و متحدانش تمامی قاتلان و برباد دهندگان وطن ما زیر یک سقف جمع شده بودند تا در یک لویه جرگه مسخره و فرمایشی گویا برای افغانستان قانون اساسی بسازند. افرادی گرد هم آمده بودند که سالها مسبب رنج، قتل، غارت،‌ بربادی و سیهروزی مردم ما بوده و حال یکشبه زیر سایه «انکل سام» دموکرات شده و هرکدام میخواستند در لباس فرشته های صلح خود را بر مردم ما و جهان بقبولانند.

هر افغان باوجدان و دردمند با دیدن به بازی گرفته شدن مردم و وطن ما بوسیله مشتی عناصر خاین و جنایتکار در این لویه جرگه بدون تردید مالامال از خشم میشد، اما درین میان تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۰۳ بود که دختر جوانی از ولایت فراه که روزها برای بدست آوردن نوبت تلاش نموده بود، موقع یافت تا به پای مایکروفون رفته صدای دادخواهی ملتش را فریاد کند.

این دختر مبارز ملالی جویا بود که با سخنرانی دو دقیقه‌ای اش این روز را به نامش در اوراق تاریخ وطن ما رقم زد، بغض و کینه میلیونها تن از مردم رنجدیده ما را نمایندگی کرد و شجاعانه ماهیت خاینانه این لویه جرگه جنگسالاران و وطنفروشان را نه تنها در سطح کشور بلکه در سراسر جهان برملا ساخت. امروز وقتی سخن از لویه جرگه قانون اساسی به میان آید تنها چیزی به یادمانی از آن که در گوشها نجوا میکند ندای خروشان ملالی جویاست که گفت «... آزموده‌ را آزمودن‌ خطاست‌. به‌ نظر من‌ اینان بايد محاكمه‌ ملی‌ و بين‌المللی‌ شوند، اینان را مردم‌ ما اگر ببخشند، مردم‌ پابرهنه‌ افغان‌، تاريخ‌ هرگز نمی‌بخشد. اينها ثبت‌ تاريخ‌ كشور ما هستند.»

از سی سال بدینسو مردم ما هم خنجر رژیم فاشیست ایران را از پشت احساس کرده اند

رادیو پیام، ۲۲ نوامبر ۲۰۰۹

دشمنان ما میتوانند گل ها را بچینند، اما هرگز نمیتوانند آمدن بهار را متوقف نمایند

ملالی موسی نظام، افغان جرمن آنلاین، ۱۸ نوامبر ۲۰۰۹

به سلسلۀ مبارزات ملی و گستردۀ ملالی جویا در برابر آنانیكه ازعرصۀ بیشتر از سه دهه بربادی و انهدام بنیادی افغانستان و مظالم غیر بشری برمردم آن، اعم از جنگ سالاران، مجرمین جنگی، طالبان قسی القلب، وابستگان به همسایگان طماع و قوای خارجی در افغانستان، انواع ظلم و تعدی رواداشته اند، این دختر متهور و شجاع، اخیراً كتاب ارزشمندی را به همین مناسبت به نشر سپرده است.

این كتاب كه بنام «زنی در بین جنگ سالاران» مسمی میباشد، در حقیقت به ۱۴ لسان ارزشمند جهان ترجمه گردیده و در دسترس همگان از طریق انترنت و كتابخانه ها قرار گرفته است.

ملالی جویا در میان آتش و خون و در میان پای برهنه های محروم زندگی میکند.

فریدون (آلمان ــ فرانگفورت)، افغان موج، ۱۵ نوامبر ۲۰۰۹

اخیرا در سایت کابل پرس نوشتۀ از یک مستعار نویس بروز کرده که به گمان اغلب مربوط آقای خلیل الله معروفی گرداننده سایت افغانستان آزاد! و یا یکی از اعضای خانوادۀ ایشان است؛ او از روشنفکران پرسیده است که چرا خانم ملالی جویا مدال شجاعت، دفاع از حقوق بشر و حقوق زن در افغانستان را از ممالک غربی نصیب خود ساخته در حالیکه این ممالک وطن اش را اشغال کرده اند و چگونه میتوانیم به حیث آزادیخواهان با خانم جویا همکاری کنیم. این آقا و یا خانم در لابلای فرموده هایش سخنان کلیشه ای بعضی از وطنپرستان آماتور را با تصویر ارنستو چه‌گوارا و در لفافۀ دیموکراسی، دوست، دشمن، انقلابی، چپ و راست آنقدر ناشیانه پیچسده است که استفراق آور است.