«من همیشه به حرف [ویکتور] هوگو باور دارم که می‌گوید، حقیقت را بگویید حتی اگر بدانید در این راه کشته خواهید شد.»

کاندیدای اکادمیسین سیستانی، افغان - جرمن آنلاین، ۲۱ فبروری ۲۰۰۸

Malalai Joya winner of Cinema for Peace Award

پیروزی ملالی جویا، پیروزی زن افغان است، زنی که درکشور خود به عنوان شهروند درجه هیچ شمرده میشود. اما درخارج از کشور خود در میان فرهیخته ترین قشرجامعه جهانی به عنوان مبارزترین شخصیت در راه حقوق بشر شناخته میشود. داوران تفویض جایزه فلم حقوق بشر سال ۲۰۰۸ به درستی تشخیص داده اند که درجوامع غرب مبارزه برای حقوق بشر از سوی زنی کار دشواری نیست، زیرا در این جوامع زن و مرد از حقوق شهروندی مساوی برخورداراند، و کسی زن را موجودی حقیرتر از مرد نمی شمارد، ولی در جوامع شرقی و بخصوص در کشورهای جهان سومی چون افغانستان که یکطرف مردمش ازسطح نازل دانش وسواد برخورداراند واز سوی دیگر درزیرتاثیر ذهنیت مردسالاری هرگاه زنی به پا خیزد و برسرمرد یا مردانی فریاد برآورد و حق خود را مطالبه کند، این دیگر نه تنها یک کار خلاف عرف جامعه و خلاف ذهنیت مردسالارانه است بلکه به مثابه بی‌غیرتی همه مردانی تلقی میشود که چنین فریادی متوجه آنان شده است وخیلی به آسانی ممکن است چنین زنی ازسوی مردی مسلمان و آنهم جهادی کشته شود بدون آن که کدام مقامی از وی بپرسد که چرا چنین عملی را مرتکب شده است.

در تاریخ مرد سالارانه کشورما برای اولین بار است که زنی به شهامت و دلیری ملالی جویا، از میان خون و خاک و خاکستر جنگهای سی ساله سر بلند میکند و در یک لویه جرگۀ پر از مردان جهادی با شمشیرهای خون چکان، فریاد میزند که :"جای این جنایتکاران اینجا نیست، اینها را به دادگاه های ملی یا بین‌المللی بسپارید تا محاکمه شوند! آزموده را آزمودن خطاست." و این فریاد که فریاد قلب ملیونها مادر داغدیده افغان بود، در آن لویه جرگه ولوله برپا میکند و انعکاسی جهانی می‌یابد و لرزه براندام جنایتکاران تنظیمی داخل تالار جرگه می اندازد.

جنایتکاران برای کشتن یک زن تا یک قدمی ملالی جویا به پیش میتازند. داد و فریاد با دشنامهای رکیک جنایتکاران فضای لویه جرگه را متشنج میکند، رئیس جلسه نیز با وارخطائی و دست پاچگی براین آتش بجای آب، روغن میریزد و فریاد برمی آورد که ملالی جویا ملحد است و کافر است و از تالار جلسه خارج گردد، اما جویا چون کوه استوار برجایش ایستاده میماند و از جانمی جنبد. برخی فریاد میزنند که ملالی جویا باید از مجاهدین معذرت بخواهد وسخنش را پس بگیرد، اما جویا از کسی بخاطرگفتن سخن حق معذرت نمیخواهد و تا اخیر از موضعش شجاعانه دفاع مینماید. از آنروز ببعد است که ملالی جویا محبوب القلوب همه مردم مظلوم و داغدیده افغانستان و خارچشم دشمنان آسایش و آرامش ملت افغان میگردد.

رسانه های گروهی ملی وبین المللی با راه اندازی مصاحبه ها و پخش سخنان و صدا و سیمای ملالی جویا بر رونق کار خود می افزایند. ملالی جویا بر اثر ابراز شجاعت و پایداری در موضعش روزتاروز درمیان مردم افغانستان و جهان دوستان و هوادارانی می یابد و سرانجام به عنوان نماینده مردم فراه انتخاب و به پارلمانراه می‌یابد. در پارلمان افغانستان نیز از همان روز اول ورودش با ایراد یک سخنرانی نیمه تمامش دوباره غوغا بپا میکند و خواب خوش را از چشم دشمنان سعادت مردم افغانستان می‌رباید. مگر چشم فتنه بیدار است و دشمن به بهانه وظایف داخلی شورا، لایحه‌ای برای بدام انداختن ملالی جویا طرح و تصویب میکند و توسط ایادی جنایتکاران مصاحبه‌ای با وی در تلویزیونی وابسته سازماندهی میگردد تا او را برسر غیض بیاورد و سرانجام با کشیدن این حرف از زبانش که شورای موجوده به طویله حیوانات میماند (به استثنای چند نفر)، او را مورد اتهام قرار میدهند واز شورا اخراج مینمایند.

اخراج ملالی جویا نیز انعکاس جهانی داشت. نه تنها زنان افغانستان در ولایت فراه و مزارشریف و ننگرهارو کابل وهرات و شهرهای دیگر صدای اعتراض شان را براین فیصله ولسی جرگه بلند نمودند و به حمایت ازوی دست به تظاهرات خیابانی زدند، بلکه درخارج از افغانستان نیز در کشورهای استرالیا و کوریا و آلمان و ایتالیا و سایر شهرهای متمدن جهان به طرفداری از وی تظاهرات کردند و این عمل ولسی جرگه افغانستان را محکوم نمودند.

و اما ملالی از اینکار ولسی جرگه افغانستان هیچگونه ترس و بیمی بخود راه نداد و به هیچ مقامی هم سر تسلیم خم نکرد. او از همان روز اول تصمیم شورا مصممانه گفت: حاضراست از گفته هایش در یک دادگاه بیطرف دفاع نماید، زیرا وی به آنچه تلویزیون از زبانش پخش کرده بود اعتراض داشت و میگفت که تلویزیون قسمتی ازسخنانش را سانسورکرده و جمله ایکه درآن یکعده از وکلاء استثنا قرارداده شده از مصاحبه‌اش حذف گردیده است. در هرصورت اکنون در افغانستان چنان دادگاهی که از نفوذ وتاثیر جنگ سالاران تنظیمی فارغ باشد، سراغ شده نمیتواند وملالی جویا هم که وضع را بهتر از دیگران درک میکرد دنبال موضوع نگشت.

در افغانستان تا کنون هیچ زنی وحتی هیچ مردی به اندازه ملالی جویا از این جهت که زنی است سخت شجاع و نترس که برای احقاق حقوق مردم مظلوم و بخصوص حقوق زن افغان مبارزه میکند شهرت کمائی نکرده است. اوخود میگوید:

«من همیشه به حرف هوگو باور دارم که می‌گوید، حقیقت را بگویید حتی اگر بدانید در این راه کشته خواهید شد.»

از آن زمان که ملالی جویا از حضور فعال در ولسی جرگه محروم ساخته شد تاکنون به دعوت سازمانها و نهادهای حقوق بشر کشورهای کانادا و ایتالیا و آلمان و استرالیا وغیره به مسافرت پرداخته ودر مجامع علمی و اکادمیک حضور می‌یابد و سخنرانی می‌کند و اوضاع افغانستان را با حضور نیروهای خارجی در کشورش تشریح و ازسیاست امریکا در مبارزه با نیروهای بنیادگرای طالبان بشدت انتقاد میکند وضعیت حقوق بشر بخصوص وضعیت زنان افغانستان را در زیر سایه شوم جنگ سالاران ائتلاف شمال توضیح وتشریح میکند که با استقبال بی دریغ حاضرین روبرو میشود.

ملالی جویا چه هنگام فعالیت درشورا و چه بعد ازآن تا کنون جوایز متعددی را از کشورهای مختلف جهان بنابر سوابق درخشان مبارزاتی خود دربرابر زورگویان وناقضین حقوق بشردر افغانستان برای وطن خودکمائی کرده که همه را با فراخ دلی و کشاده دستی به مردم افغانستان اهداء نموده است.

ملالی جویا اخیراً با گرفتن جایزه فلم حقوق بشر ۲۰۰۸ از میان چندین کاندید معروف دیگر، یک بار دیگر چون ستاره‌یی درخشید وبرای ملت افغان افتخار کمائی کرد وقلب دوستان خود را شادمان وچشم دشمنان خوشبختی وسعادت مردم افغانستان را کورساخت.

بدین مناسبت ما احسنت و شادباد میگوئیم به این زن شجاع و باوقار فراهی که همه جا برای زن و مرد افغان افتخار می‌آفریند و با تحمل رنج و قبول خطرات حیاتی آینده آزاد و درخشانی را برای هموطنان مظلوم و درد رسیده خود نوید میدهد.

دشمنان فرومایه ملت رنج کشیده وغارت شده افغانستان که اینک در ولسی جرگه لم داده اند، تصورمیکردند که با بیرون راندن ملالی جویا از خانه ملت، دیگر کسی نامی از وی نخواهد برد، مگر آنها نمی دانستند که نام ملالی جویا و شهرت او به عنوان یک زن شجاع و دلیر و مبارز افغان از مرز های افغانستان فراتر رفته و جهانشمول شده و انسانهای واقعیت بین وعدالت پسند در هرگوشه و کنار جهان که باشند ملالی جویا را از یاد نمی‌برند و او را مثل عضوی از فامیل بشریت مترقی در آغوش میکشند و چون جان دوستش میدارند و به وی حرمت میگذارند وقدرش مینهند.

از هنگامی که جنایتکاران تنظیمی ملالی جویا را ازخانه ملت اخراج کردند، تا کنون صدای اعتراض هواداران ملالی جویا از اقصی نقاط جهان، ازاسترالیا و کوریای جنوبی و کانادا و ایتالیا وآلمان وهسپانیه همه جا بلند است و برضد این اقدام بزدلانه ولسی جرگه افغانستان چندین باردست به راه پیمائی زده اند و اقدام ولسی جرگه را محکوم نموده اند. در آلمان و ایتالیا حتی نمایندگان پارلمان آنکشورها از وزرای خارجه کشورهای خود تقاضا کردند تا برحکومت افغانستان فشار وارد کنند که براین فیصله ولسی جرگه خط بطلان بکشد. بگذریم از اینکه چنین تقاضا هایی موثر بوده اند یا خیر، آنچه برای ما دارای اهمیت است، اینست که بخاطر یک زن افغان که از یک گوشه دورافتاده و فقیر افغانستان (فراه) سربلند کرده وبا از خودگذری وشجاعت بی نظیر صدای دادخواهانه مظلومان وطن را بلند نموده، مردمی در استرالیا یا المان وایتالیا وهسپانیه و یا کوریا به حمایت از او بلند میشوند ودست به راه پیمائی میزنند وعکس ها و پلاکاردهایی را با خود حمل میکنند و نام او برای چندین روز برسر زبانها و رسانه های معتبر جهان می افتد. این کار نه تنها برای ملالی جویا افتخار افرین است، بلکه برای من افغان که درگوشه‌ای دور از وطن زندگی میکنم نیز افختار آفرین است. ومی باید برای هرافغان با احساس و عدالت پسند چنین باشد. اما بدا به حال جنگ سالاران تنظیمی که اگر صد ها تن شان از پارلمان اخراج ویا به پای چوبه دار برده شوند، هیچکسی در جهان پیدا نخواهد شد که حتی یک لحظه هم بخاطر آنها به پا بایستد و از آنها نامی ببرد.

برای حسن ختام این گفته گوشه‌ای از سخنان ملالی جویا با یک ژورنالیست آلمانی را مرور میکنیم:

السا راسبک Elsa Rassbach: به نظر شما دولت امریکا چی باید بکند؟

ملالی جویا: بسیار ساده است. امریکا باید حمایتش را از جنگ سالاران و جنگ افروزها متوقف بسازد و کمک کند که انسانهایی مثل سیاف، ربانی، قانونی، فهیم، خلیلی، محقق، اسماعیل و دیگران به عوض نصب شدن در مقامات کلیدی، بمثابه جنایتکاران جنگی به محاکمه کشانیده شوند. امریکا و متحدینش باید با جدیت گروپ های مسلح غیرقانونی را که خون مردم ما را میمکند، خلح سلاح کند. مردم افغانستان از جنایتکاران ائتلاف شمال که در قدرت هستند حمایت نمی‌کنند و آشکارا تا جایی که میتوانند بر ضد شان مبارزه میکنند به طور مثال عکس های شانرا در محضر عام به آتش میکشند.

السا راسبک: وقتی به افغانستان برگشتید با چی خطراتی روبرو خواهید شد و همچنان ما از امریکا و دیگر نقاط دنیا چگونه میتوانیم برایتان کمک کنیم؟

ملالی جویا: من فقط یک فرد هستم و هیچ برتری از مردمم ندارم. امروز وضعیت اکثریت مطلق مردم افغانستان از نگاه امنیت در خطر است. طبعاً زندگی من بیشتر در خطر است زیرا من هرگز با دشمنان مردمم سازش نمیکنم و تا زمانی که یک قطره خون در تنم در جریان است از مبارزه دست نمیکشم. هیچگاه خاموش نخواهم شد و همیشه ماسک زمامداران افغانستان و امریکا را به دنیا افشا خواهم کرد. میخواهم بگویم که "ما خاموش نخواهیم شد" حقیقت مثل آفتاب روشن است و هیچکس نمیتواند پنهانش کند. با آنکه جوان هستم و میخواهم به مردمم بخصوص به زنان افغانستان خدمت کنم، با صراحت میگویم که هرگاه هر اتفاقی برایم افتاد، ائتلاف شمال که توسط امریکا حمایت میشود، مقصر خواهد بود. (سایت کمیته دفاع از ملالی جویا)

زنده وسرفراز باد ملالی جویا
مرده و بدنام باد دشمنان جویا